خواستند آینه را بشکنند همان هایی که فکر می کردند علی بعد نیمه شب 21 رمضان از دنیا رفت و دیگر نامش از صفحه روزگار پاک شده…
علی آینه بود شکست و هزارتکه شد، تکثیر شد و در هر ورق از دفتر زمان نقش او بود که ماندگار شد.
امروز و دیروز ندارد… سالیان سال است علی بر مسند عدالت نشسته است… مسجد کوفه یا حسینیه امام هردو راحصیری ناچیز پوشانده است…
سید علی ولد خلف بود گلی معطر که هر برگ آن یادگاری از اجدادش را در بر دارد.
مثل پدر صبح یک روز رمضان در مسجد دنیا نماز آخرت را سلام داد، مثل عمویش ابالفضل عباس جان باخته و جانباز حقیقت بود… مثل اربابش تشنه لب اهل بیتش را فدای اسلام کرد…
می گویند پیکر او سالم است اما پهلویش شکسته..!چه غریب است محبت مادر ، که سلاله ها هر کدام یک نشانی از او دارند.
خیال می کنند سید علی خامنهای را کشته اند؟ نه احمق ها شیشه عطر را شکسته اند، مگر او تمام می شود؟ حالا که بوی خوش انسانیت و حق طلبی اش همه دنیا را پر کرده….
و درخت پربار حقیقتش شاخه به شاخه ریشه دوانده و سایه عمیقش همه جا را فرا گرفتهاو جاودان است در قلب دلتنگ من، پیداست در صدای کودکی مسلمان، که گرسنه و تشنه زیر بار ظلم همه خانواده اش را از دست داده تصویر او در قطره اشک مادر شهیدی است که فرزندش را هدیه کرد به حرم حضرت زینب سلام الله
صدای علی صدای عدالت بود. عدالت که نمی میرد…
خواست او پذیرفتن حقیقت بود حقیقت که نمی میرد؟
قرن هاست که گذشت، یتیم نوازی و ساده زیستی هنوز یادگار حضور پاک او در صحنه روزگار است.
اصلا علی که نمی میرد…
امروز همان 21 رمضان است مولای امت اسلام امام سید علی با لب تشنه از جام شهادت نوشیدند و بعد از عمری مجاهدت بر سر سفره ابا عبدالله در محضر خداوند روزه خدمت شان را باز کردند.
دفتر دنیا هنوز باز است…
ابن ملجم ها و یزیدی ها می کشند و خود میمیرند و همواره خون گرم و زنده شهداست که از زمین کرببلا می جوشد و جاودانه نوای هل من ناصر و معین سر میدهند.
قسم به نام حقیقت اگر که پاک شود.
قسم به روح شهیدان اگر که خاک شود.
روایتگر:دختران حاج قاسم ، فاطمه عادلی
