موکبها، بیرق های مشکی، پیراهن مشکی برادران و معجر مشکی خواهران نشان از غمی بی کران دارد.
اینجا دارالارشاد اردبیل است..پایتخت حسینیت.
مردم با لبهای خشک و چشمان اشکبار، باز هم خستگی ناپذیرند. با خود می گویم هیچ چیز نمیتواند مردم شجاع و مجاهد مارا از پای در بیاورد.
قرائت دعای توسل و سوره فتح و دعای چهاردهم صحیفه سجادیه، بنابر توصیهی رهبر شهیدمان، همچنان پای ثابت مساجد و محافل قرآنی است.
عزاداریم اما موسم گوشه نشینی و غم و اندوه نیست و مردم نجیب ما بیشتر از قبل به این موضوع واقف اند.
پیر و جوان، زن و مرد چونان سنگری آهنین از مقاومت ساخته اند و طبق قرار هرروزهی خود، عصرها خانهی خود را به مقصد مرکز شهر ترک میکنند و مرگ بر آمریکا گویان به سمت مصلای امام خمینی(ره) رهسپار میشوند.
اینجا تا پاسی از شب، حماسه سازی جریان دارد و طنین ملکوتی《 الله اکبر 》مردم لرزه بر تن منافقین می اندازد و آنان هرگز جرئت عرض اندام ندارند و نخواهند داشت.
نَصرُ مِنَ الله و فتح قَریب🇮🇷✊🏻
